یکی از نکات ضروری برای برقراری ارتباط موثر با دیگران، مهارت خوب گوش دادن به صحبت‌های آن‌ها است. یعنی زمانی که شخصی در حال گفتگو با ما است، در مورد آنچه که خودمان می‌خواهیم مطرح کنیم، فکر نکنیم و با ذهن باز به سخنان او گوش دهیم. گاهی نیندیشیدن به افکار خود و خوب گوش دادن به طرف مقابل، به یک تلاش آگاهانه نیاز دارد. ما در این مقاله از استارتاپت، دلایل اهمیت خوب گوش دادن را مطرح می‌کنیم.

مهارت خوب گوش دادن در رهبری

در کتاب «چگونه مانند مربی وودن باشیم؟ (How to Be like Coach Wooden)» نوشته پات ویلیامز (Pat Williams)، جان وودن (John Wooden) مربی بسکتبال، اهمیت گوش دادن موثر را توضیح داده است.

به نظر من، یک رهبر موثر، باید یک شنونده موثر هم باشد. موفقیت بیشتر با پرسیدن کلمه «چگونه» حاصل می‌شود تا با گفتن واژه «نه».

جان وودن

به افراد تحت نظارت خود گوش فرا دهید. واقعا گوش کنید و رفتارتان به گونه‌ای نباشد که آن‌ها تصور کنند، به صحبت‌هایشان گوش می‌دهید؛ اما در واقع، یک گوش در و یک گوش دروازه باشد. تقلب کردن، بسیار بدتر از انجام ندادن یک کار است.

جان وودن

وودن در کتاب خود به نام «وودن در رهبری (Wooden on Leadership)» با همکاری استیو جیمیسون (Steve Jamison)، مطرح کرده است که گوش دادن مداوم، به پیشرفت مداوم منجر می‌شود.

مهارت خوب گوش دادن در مدیریت

راحت بودن و رسیدن به آرامش، در موقعیت رهبری بسیار آسان است. خوب گوش دادن و باور به اینکه همه پاسخ‌ها را دریافت کرده‌اید، به ویژه هنگامی‌ که قصد دارید از کسب موفقیت‌ها لذت ببرید؛ شما را در محدوده آسایش قرار می‌دهد.

جان وودن

یکی از دلایلی که ماندن در اوج را سخت می‌کند، این است که به محض رسیدن به آن نقطه، اهمیت خوب گوش دادن و یاد گرفتن، نادیده گرفته می‌شود. وقتی گوش نمی‌کنید، پیشرفت دشوار است.

جان وودن

توصیه وودن، بسیار ساده و واضح است. اگر می‌خواهید شنیده شوید، گوش فرا دهید و همیشه به جای اصرار به راه خود، به دنبال پیدا کردن بهترین راه باشید. با این وجود، مهارت خوب گوش دادن تنها نیمی از معادله است.

وودن در کتاب «وودن در رهبری»، نظریه خود را درباره اهمیت گوش دادن در رهبری، نوشته است:

به عنوان یک رهبر، شما باید به اندازه کافی اعتماد به نفس داشته باشید تا افرادی را که از بلند صحبت کردن و ابراز عقیده خود نمی‌ترسند، استخدام کنید. اگر شما مایل به گوش دادن هستید، اما شخصی که بتواند به صورت محکم با شما گفتگو کند، وجود نداشته باشد؛ این تمایل معنای چندانی نخواهد داشت.

جان وودن

همچنین دوریس گودوین (Doris Kearns Goodwin) مفسر سیاسی آمریکایی، در کتاب خود به نام تیم رقبا (Team of Rivals)، تصمیم بحث برانگیز لینکلن را از نظر سیاسی، عمیقا مورد بررسی قرار می‌دهد. آبراهام لینکلن (Abraham Lincoln) حقوق‌دان آمریکایی، زمانی ‌که برای ریاست جمهوری انتخاب شد؛ تعدادی از مخالفان سیاسی پیشین را به عنوان مشاوران خود، برگزید و مسئولیت‌های مختلفی به آن‌ها داد.

مهارت خوب گوش دادن و رهبری موثر

او با انتخاب مردانی که با او مخالف هستند یا نظرات متفاوتی دارند، تصمیم گرفت تا به جای قرار گرفتن در جمع افراد بله قربان گو، با چالش‌های معقول و منطقی در برابر ایده‌های خود روبه‌رو شود. به این ترتیب، سیاست‌های او با استدلال و توجیه بیشتری به چشم آمدند.

دوریس گودوین

جان وودن کتاب خود به نام «برنامه بازی برای زندگی: قدرت رصد کردن (A Game Plan for Life: The Power of Mentoring)» را با همکاری دون ییگر (Don Yeager)، منتشر کرد. او در این کتاب، روشی که لینکلن، در ساختن تیم سیاسی خود در نظر گرفت؛ به عنوان نمونه‌ای از رویکرد یک رهبر بزرگ و توانا، ذکر کرده است.

سپس وودن، نحوه کار با مربیان دستیار خود، در رشته بسکتبال را شرح داد:

مواقعی وجود داشت كه ما در استراتژی بازی، نظرات متفاوتی داشتیم. این اختلافات هرگز بالا نگرفت، اما بعضی اوقات بسیار شدید بود.

جان وودن

تصورات لینکلن مثل من، بوده است. برخورد با این چالش‌ها من را خوشحال می‌کرد؛ زیرا به این معنی بود که مربیان من، به اندازه خودم نسبت به تیم، اشتیاق داشتند. هیچ عاملی سریع‌تر از بی‌علاقگی و بی‌توجهی، تیم را از بین نمی‌برد.

جان وودن
نظریه وودن در مهارت خوب گوش دادن

بر اساس نظریه لینکلن، من مربیان دستیار خود را ترغیب کردم تا ایده‌های خود را با صدای بلند مطرح کنند، حتی اگر با ایده‌های من تفاوت داشته باشند یا کاملا متناقض باشند.

جان وودن

قطعا یکی از اصلی‌ترین دلایل موثر بودن فلسفه مهارت خوب گوش دادن این است که در هسته مرکزی آن، توجه واقعی و احترام به طرف مقابل وجود دارد.

لینکلن واقعا به نظرات هم‌قطاران خود اهمیت می‌داد و واقعا برای نتایج بحث‌های آن‌ها اهمیت قائل بود. اما علاوه بر این، او با آن‌ها با احترام رفتار می‌کرد تا آن‌ها هم به ارائه نظرات خود ادامه دهند.

جان وودن

به طور کلی جان وودن، ایجاد چالش‌ در برابر ایده‌های خود را بی‌احترامی نمی‌دانست؛ بلکه بیشتر به آن‌‌ها به عنوان یک پیش‌نیاز مهم برای استراتژی رهبری خود می‌نگریست.