پیتر میلر (Peter Miller) خبرنگار نشنال جئوگرافیک در سال ۲۰۱۰، کتابی با عنوان «گروه باهوش» منتشر کرده و در آن به بررسی زندگی اجتماعی پرداخته است. او در کتاب خود از جهان طبیعت، مورچه‌ها، زنبورها، موریانه‌ها و پرندگان استفاده می‌کند تا روش تاریخی زندگی گروهی و اجتماعی را کشف کند.

این کتاب نه تنها علم زندگی اجتماعی و دسته ‌جمعی را آشکار می‌کند، بلکه به آموزه‌های انسان‌ از همسایگان کوچک خود و نحوه ارتباط با مردم هم اشاره می‌کند.

ما در این مطلب از استارتاپت، بخش پایانی کتاب میلر را که در مورد داستان عجیب تشویق حضار در مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه یل در سال ۲۰۰۹ می‌باشد، نقل می‌کنیم.

زندگی اجتماعی و جشن فارغ‌التحصیلی

تاثیر افراد در تصمیم‌گیری‌های زندگی اجتماعی

صبح روز جشن، حضور ۱۰ نفر که از فارغ‌التحصیلان نبودند در مراسم اعلام شد. در بین آن‌ها، اقتصاددان توماس شلینگ (Thomas Schelling) برنده‌ جایزه نوبل و هیلاری کلینتون (Hillary Rodham Clinton) وزیر امور خارجه، حضور داشتند.

میلر با اقتصاددان شلینگ مصاحبه‌ کرد و از احساسش درباره این که قبل از شخصیت مشهوری مثل کلینتون، معرفی شده است، پرس و جو کرد. شلینگ مورد تمجید قرار گرفت و تشویق محترمانه‌ای از حضار دریافت کرد. سپس در جای خود نشست و منتظر شد تا نوبت به معرفی هیلاری کلینتون برسد. اما بر خلاف انتظار او، گروهی از حضار که از دانشجویان حقوق بودند، به افتخار هیلاری ایستادند و شروع به تشویق او کردند. چون کلینتون مدرک دانشگاهی خود را در سال ۱۹۷۳ از دانشکده‌ حقوق دریافت کرده بود و آن‌ها برای کسی که از خودشان بود، سر و صدا می‌کردند. شلینگ می‌گوید:

زندگی اجتماعی و مصاحبه در جشن

این طور که دیده می‌شد، تقریبا همه ایستاده بودند.

توماس شلینگ

ولی پویایی روی صحنه متفاوت بود. به هر حال شلینگ و سایر مهمانان جزئی از حضار نبودند؛ پس آیا آن‌ها هم باید بایستند؟ تعداد کمی این کار را کردند. این امر باعث شد تا شلینگ از خود بپرسد:

آیا من هم باید بایستم؟ اگر فقط ۳ نفر از ما که روی صحنه هستیم بایستیم، این موضوع نشان‌دهنده چه چیزی درباره‌ ما است؟ این موضوع به افرادی که نایستاده‌اند، چه ارتباطی پیدا می‌کند؟

توماس شلینگ

توماس احساس کرد که یک پیشرفت جمعی و تاثیر زندگی اجتماعی را از نزدیک دیده است. این امر سبب شد تا او هم به تدریج بلند شود و بایستد.

پیتر میلر در کتاب خود اضافه کرد که شیوه‌ رفتاری مشابه مثل ایستادن برای تشویق که باعث می‌شود افراد از میان انبوهی از نشانه‌ها و حرکت‌ها بر هم تأثیر بگذارند، با موارد زیر در ارتباط است:

  • مردم فرزندان خود را به مدرسه‌ خصوصی می‌فرستند یا دولتی؟
  • در پرداخت مالیات خود تقلب می‌کنند یا خیر؟
  • آیا به سگ خود قلاده وصل می‌کنند؟
  • آیا چاق می‌شوند؟
  • شایعه‌ای را پخش می‌کنند؟
  • به حزب خاصی رای می‌دهند؟
  • خانه‌هایشان را با چرا‌غ‌های کریسمس تزیین می‌کنند یا خیر؟